Tilothamai Story

Once upon a time there were two Asuran princes, sunda & upasunda. They were twins. They both were always of one mind and united in their thoughts & actions. And they were inseparable, they did everything together.

And they wanted to bring the entire world under their control. So they both started doing thavam to acquire more power. The intensity of the thavam was so great that, the devas were frightened.

So the devas sent beautiful girls to distract them, but the asuran princes ignored them and continued their thavam.

So the devas created an illusion to show that the mothers & sisters of the asuran princes were in distress and being persecuted by the rakshasans. The asuran princes still did not leave their thavam.

Finally Brahma decided to intervene and went before the brothers. He told them that he will grant them a boon, if they stop their thavam.

The brothers agreed and asked for them to be invincible, powerful & immortal. Brahma said, he can grant everything except the immortal part and asked them to wish for something else.

So the brothers asked Brahma that, they could only be killed by each other. This would make them practically immortal as they would never fight among themselves. Brahma agreed to this.

The asuran brothers then started their world domination, they defeated all the kings and killed them. The entire world was in turmoil as the normal life ceased. They even defeated the devas and drove them from their homes.

So everyone goes to Brahma and asks him to rescue them from these brothers, as Brahma is the one who granted their wish to be powerful, invincible & practically immortal.

Brahma devises a way to end these brothers. He calls visvakarman ( the chief architect of the gods) and orders him to create a beautiful girl.

Viswakaraman creates the most beautiful girl in the entire universe, using small parts of all the most beautiful gems in the universe.

Brahma names her Thilothamai. The beauty of thilothamai is such that, none can resist looking at her. The devas were going crazy looking at her. Even the most powerful gods could not resist their temptation, Sivan developed four heads so he could see her in whatever direction she is. Indiran developed 1000 eyes all over his body, so he can see her.

Such is her beauty.

Brahma asks Thilothamai to go create dissent between the brothers.

Thilothamai goes where these brothers were, upon seeing her both the brothers wanted her for himself. Even though they did everything together and shared everything, they did not want to give up Thilothamai to other or share.

So they started fighting and killed each other.

Narathar tells this story to the Pandavas and tells them to put rules in place and abide by them strictly to prevent any dissent among brothers, as they have all married one woman Draupathi.

The Strength of Bhiman

Even when the Pandavas & Kauravas were young, Druyodhanan hated Bhiman.

Not without reason, Bhiman was born strong, so he used to bully the Kauravas.

Druyodhanan was thinking how to get rid of Bhiman, so he got an idea.

He built a water park and invited the pandavas to play there.

The pandavas went there and played, they were tired after playing.

Druyodhanan invited them for dinner, and poisoned Bhiman's food.

After eating the poisoned food, Bhiman became unconsious.

Without anyone's knowledge, Druyodhanan ties his arms & legs and throws him into a river.

When Bhiman was drowning in the river, the snakes living in the river began to bite him.

The venom of the snakes, acted as an anti-venom to the poison that Bhiman had consumed.

Bhiman awakes & starts beating up the snakes.

The snakes cry to their King for help. Takshakan comes to enquire, and finds Bhiman.

  He calms down both Bhiman & the snakes and invites Bhiman to his palace.

Bhiman is healed there and given food & rest. In the chamber where Bhiman is, there are many jars.

Bhiman asks Takshakan about them. Takshakan tells Bhiman, the jars contain the juice of strength. If you dring one jar, you will get the strength of 100 elephants.

Takshakan tells Bhiman to be his guest & drink.

Bhiman drinks some  all the jars,  and gets the strength of 10,000 elephants.

ஆதி பர்வம் - பகுதி 2

நைமிசா முனிவர்கள் சௌத்தியை நோக்கி "தாங்கள் குறிப்பிட்ட சமந்தபஞ்சகம் (குருஷேத்ரம்) பற்றி மேலும் கூருங்கள்"

"திரேத மற்றும் துவாபர யுகங்களின் இடைப்பட்ட காலத்தில் பரசுராமர்  பழிவாங்க உலகில் உள்ள அனைத்து க்ஷத்ரிய ஆண்களையும் கொன்று குவித்தார். அவர்களின் இரத்தம் கொண்டு சமந்தபஞ்சகத்தில் ஐந்து குளங்களை நிரப்பினார். அந்த குளங்களின் நடுவில் காட்சியழித்த தனது முன்னோர்களுக்கு அதை சமர்ப்பணம் செய்தார். அதனால் சாந்தி அடைந்த முன்னோர்களில் முதன்மையானவரான 'ரிச்சிகா' வேண்டும் வரம் கேள் பரசுராமா என்றார்."

கோபத்தில் தான் க்ஷத்ரியர்களை அழித்த பாவத்தை போக்குமாறு கேட்டார் பரசுராமர். அதோடு தான் நிறுவிய இந்த குளங்கள் புகழ் பெற்ற புனித தலமாக வேண்டும் என்றும் வேண்டினார். அவர்களும் "அப்படியே ஆகட்டும். மன அமைதி கொள்"

அன்று முதல் சமந்தபஞ்சகம் ஒரு புனித தலமானது. உலகில் உள்ள அனைத்து இடங்களின் பெயர்களும் இப்படியே அதன் வரலாற்றை விவரிக்கும் விதத்தில் அமைய வேண்டும் என சான்றோர்களால் கூறபடுகிறது.

இதே சமந்தபஞ்சகத்தில் தான், துவாபர மற்றும் கலி யுகத்தின் இடையில், கௌரவர்கள் பாண்டவர்கள் நடுவிலான யுத்தம் நடைபெற்றது. அந்த யுத்தத்தில் 18 அக்ஷௌனி படைகள் போர் செய்ய அணிவகுத்து நின்றன. அங்கே வந்த அனைவரும், அங்கேயே மாண்டும் போயினர்.

நைமிசா முனிவர்கள், அக்ஷௌனி பற்றி சற்று விளக்கமாக சொல்லுங்கள் சௌத்தி என்றனர்.

1 ரதம், 1 யானை, 5 காலாட்படை வீரர்கள், 3 குதிரைகள் கொண்டது ஒரு பட்டி.

3 பட்டி = 1 சேன முகம்.
3 சேன முகம் = 1 குல்மா.
3 குல்மா = 1 கணா
3 கணா = 1 வாஹினி
3 வாஹினி = 1 பிரிதனா
3 பிரிதனா = 1 சாமு
3 சாமு = 1 அணிகினி
10 அணிகினி = 1 அக்ஷௌனி

அகவே ஒரு அக்ஷௌனி என்பது 21,870 ரதங்கள், 21,870 யானைகள், 1,09,350 காலாட்படை வீரர்கள், 65,610 குதிரைகள் ஆகும்.

அற்புதமான செயல்களை செய்யும் காலம், கௌரவர்களை காரணமாக வைத்து அனைவரையும் அங்கே வரவழைத்து, அனைவரையும் அழித்தது.

சகல ஆயுதங்களிலும் வல்லவரான பீஷ்மர் 10 நாட்கள் போரை நடத்தினார். துரோணர் கௌரவ வாஹினிகளை 5 நாட்கள் காத்தார். எதிரி படைகளை பாழாக்கும் கர்ணன் 2 நாட்கள் போர் புரிந்தான். சல்யன் 1/2 நாள். மற்றொரு 1/2 நாள், துரியோதனன் பீமனுடனான சண்டை நடந்தது. அந்த நாள் முடிவில், ஆபத்தை உணராமல் இரவில் உறங்கிகொண்டிருந்த யுதிஷ்டரின் படையை அஷ்வதாமனும் கிருபரும் கொன்று தீர்த்தனர்.

Viduran Story

There was a rishi (Mandavya) in his ashramam, doing his meditation.

Soldiers were chasing the thieves, who looted the Royal palace.

The thieves entered the ashramam, hid their loot and hid themselves in the ashramam.

The soldiers came searched the ashramam, asked Mandavya about the thieves.

The rishi deep in meditation, did not answer. And one of the soldier found a thief, so they searched the ashramam found all the thieves and the loot.

So the soldiers thinking that Mandavya also in cahoots with them, arrested all of them and took to the king.

The king ordered all of them to be impaled.

The thieves died, the rishi did not die on the stake. He called other rishis for help, they came and explained it to the king.

The king finding that Mandavya had not died, asked for his forgiveness for the mistake. And ordered the rishi to be brought down from the stake.

The soldiers could not remove the rishi from the pole, so they cut him down.

Mandavya forgave the king, but the rishi had to live with a part of the pole in his body.

Eventually when Mandavya died, he went to face Yaman.

He asked Yaman, why he had to suffer with a pole in his body thru out his life.

Yaman told him, you once stuck an insect with the blade of grass and hence this punishment.

Rishi asks Yaman, when did this happen. Yaman replies, when you were 12 years old.

The rishi becomes angry, any thing that is done by a child is not a crime / sin. And anyone who had not attained the age of 14, is a child.

So he curses Yaman, for punishing him unjustly, that you will be born in the earth as a Sudra child for this injustice.

So Yaman was born as Viduran, to a servant maid.

That is why Viduran is righteous and always knows what is right & wrong (as Yaman is the judge of everything)

The Grand Snake Sacrifice

Janamejayan's father was King Parikshit, who is the son of Abhimanyu. 

One day King Parikshit goes hunting, he shoots a deer. But the deer escapes. 

So Parikshit goes to the near by Aashramam & asks the Muni Shamika about the wounded deer. 

Shamika is on deep meditation, so does not speak or answer the king's questions.

The angry king, takes a dead snake and places it over the muni as a garland.

The muni, though forgives the king but continues his thabam with the dead snake garland.

But the son of Shamika is not so forgiving, so he curses that King Parikshit will die of a snake bite.

Shamika, on learning about his son's curse, tells the son that without the king's protection they can lead their ascetic life. So you should always forgive the king for his follies. 

But the son does not relent, so Shamika sends a warning to the King Parikshit.

On receiving the warning, the king builds a tower and isolates himself within that tower. 

So Takshakan, the king of the snakes, is wondering how to kill the king. 

Meanwhile, the sage Kashyap gets to know about the king's curse. Kashyap is a very powerful rishi, he can cure any snake bite. So he goes to see the king and cure him when a snake bites.

On the way Takshakan stops Kashyap & asks why is he going to save the king. Kashyap says, when he saves the king, the king will give him lot of treasure & money. 

Takshakan tells Kashyap that, he cannot save the king when I bite the king. There is no anti venom for my bite.

Kashyap says he can cure any snake bite, so lets have a test. Takshakan bites the nearby tree, it dies within a moment of the bite. But then Kashyap resurrects thee tree and cures it.

On seeing this, Takshakan tells Kashyap not interfere in this as the king's life is come to an end. Takshakan also tells Kashyap that I will give you what the king would have given, take that & go happily.  

Kashyap is hesitant, so Takshakan asks Kashyap to speak to Yama and to confirm that the king's life is coming to an end. Yama confirms that king's life is coming to an end, so he need not save the king. 

So Kashyap takes the gold & money from Takshakan & leaves.

Soon after this Takshakan gets an idea to kill the king, he calls some if his snakes and asks them to take the form of saints & give these fruits to the king. Takshakan becomes small like a worm & hides himself in one of the fruits.

The snakes goes to see the king, the guards do not allow them inside the tower. So the snakes say that we have prayed for the king's safety and we got him some presents, at-least give those to the king. The guards ask the king, king says no problem since they are rishis. 

So the fruits are delivered inside the tower, then Takshakan comes out of the fruit and kills the king.

When Janamejayan, becomes the king he conducts a yaagam to kill all the snakes in the world. Many rishis come to perform this yaagam, one of them is Vyasar.

All the people in the yaagam ask him to recite the great story that he has composed. 

He starts telling Mahabharatham.

Garudan story

Once upon a time............

The rishi Kashyap had two wives. Kadru & Vinata.

Both of them wanted Children. Kadru wanted many, Vinata wanted powerful.

Thru the rishi, Kadru got 1000 impregnated eggs & Vinata 2.

After 500 years, the 1000 eggs of Kadru hatched and out came the snakes.

The 2 eggs of Vinata were like ........... Eggs. Nothing was happening.

The Jealous Vinata broke open one egg, and the half grown Aruna came out & cursed the
mother to be a slave till the other egg hatches.

Kadru had 1000 snakes for children. The prominent ones are Takshaka, Vasuki & Sesha.

The Devas & Asuras were churning the milk sea for amirtham, using vasuki as the rope.

Along with amirtham many other things also came from the sea, one such is a beautiful white horse.

Kadru & Vinata has a bet about the color of the horse.

Vinata says its completely white. Kadru says, its tail is black.
So the bet is the loser becomes the slave of the winner.

Kadru goes to her children & asks them to sit on the tail of the horse, so it becomes black.

The nagas refuse, the angry Kadru curses them they will all be killed in the fire of a Yagam conducted by a future king.

Afraid of the mothers curse, the snakes decide to do what their mother had asked.

Kadru & vinata go to see the horse, and because of the snakes on the tail, the tail is black.

Vinata becomes the slave of Kadru for 500 years, when the second egg of Vinata hatches & Garudan is born.

Thus Garudan, the bird who eats snakes for snacks, was born as a slave to the snakes.

Because of his mother's wish, garudan was very powerful. He was more powerful than all the gods. He can change his size from an atom to that of the universe. He can also change his shape to anything he wanted.

But he was still a slave to the snakes.

One day the snakes told garudan to bring the Amirtham.

Garudan went to his mother & asked why should he do the bidding of the nagas.
His mother told him the story of their slavery.

Garudan then went to the nagas & asked them to release him & his mother from slavery, if he brings the amirtham.

The nagas agree.

Garudan goes to the devalogam and defeats all the gods, and takes the amirtham. Contrary to the gods belief, he does not eat it. He is taking it & leaving. 

So Indran asks him why is he doing this.

Garudan tells him why. Indran is worried because the snakes are poisonous & if they become immortal, there would be
no life left on earth.

Garudan tells Indiran that, he will take the amirtham to the nagas & Indiran can steal it from them before they eat it.

Indiran agrees.

Garudan goes to the nagas with the amirtham & places it in the Dharbai grass. Then asks them to release him & his mother.

The snakes release them.

Garudan tells them to take bath & pray before eating the amirtham.

So the nagas goes to do the same. Meanwhile Indiran comes & steals back the amirtham.

The snakes after returning, see that the amirtham is gone. So they decide to lick the grass on which the amirtham was placed,
so they can get some benefits at the least.

When they lick the grass, the grass cuts their tongue.

So from then on the snakes tongues were split, & till this day.

ஆதி பர்வம் - பகுதி 1

ஓம் - நரனையும் நாராயணனையும் சரஸ்வதியையும் வணங்கி ஒருவர் ஜெயத்தை சொல்லிடவேண்டும்.

மகாபாரதத்தின் முதல் பெயர் ஜெயம் என்று கூறபடுகிறது.

லோமஹர்ஷனரின் மகனான உக்ராஸ்ரவர், சௌத்தி என்ற குல பெயர் கொண்டவர். அவர் அனைத்து வேதங்களையும் நன்கு கற்றவர். ஒரு நாள் நைமிஷா வனத்தில் சௌனகர் நடத்திய 12 வருட யாகத்தை வந்தடைந்தார். அங்கிருந்த அனைத்து முனிவர்களும் அவரை வணங்கி, அவருக்கு உட்கார இடம் தந்தனர். அவர் அமர்ந்த பிறகு " அய்யா  நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்? உங்கள் நேரத்தை எங்கு கழித்தீர்? எல்லாவற்றையும் விவரமாக சொல்லவும் " என்று கேட்டனர்.

பேச்சில் வல்லவரான சௌத்தி, "நான் மன்னர் பரிக்ஷிட் மகனான ஜனமேஜய நடத்திய பாம்பு யாகத்தில் இருந்து வருகிறேன். அங்கு வியாசர் எழுதிய மகாபாரத்தை, அவரது சீடர் வைசம்பாயனர் கூற கேட்டேன். பிறகு பல புண்ணிய நதிகளையும் கோவில்களையும் தரிசித்து விட்டு, பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களுக்கும் யுத்தம் நடைபெற்ற சமந்தபஞ்சகம்(குருஷேத்ரம்) சென்றுவிட்டு இங்கு உங்களை பார்க்க வந்தேன்." 

சௌனகர் சௌத்தியை பார்த்து "எங்களுக்கும் மகாபாரத்தை கேட்க ஆவலாக உள்ளது, தயவு செய்து சொல்லுங்கள்". 

சௌத்தி, "ஆதியில் இருந்து உள்ள ஈசனையும், மாற்றம் இல்லாத பிரமனையும், உருவமாகி உருவமில்லா இருந்தும் இல்லாத முடிவிலா முதலவனான விஷ்ணுவையும் வணங்கி, அனைத்து வேதங்களையும், சாஸ்திரங்களையும் உள்ளடக்கிய வியாசரின் மகாபாரதத்தை கூறுகிறேன்"

இந்த உலகம் ஒளியில்லாமல் இருளால் சுழபட்டிருந்த போது எல்லா உயரினங்களின் காரணமான, யுகத்தின் ஆரம்பத்தில் உருவான பிரம்மாண்டம் என்றழைக்கபட்ட மாபெரும் முட்டை ஒன்று தோன்றியது.

அதில் இருந்து முதலில் பிரம்மா தோன்றினார், தொடர்ந்து சூரகுரு மற்றும் ஸ்தாணு வந்தனர்.
பிறகு 21 பிரஜபதிகள் (மனு, வசிஷ்டர், பரமேஸ்தி, 10 பிரசேதர்கள், தக்ஷன் மற்றும் தக்ஷனின் 7 மகன்கள்).
அதன்பிறகு விஸ்வ தேவர்கள், ஆதித்யர்கள், வசுக்கள், அஸ்வின் இரட்டையர்கள், யக்ஷர்கள், சத்யர்கள், பிசாசங்கள், குஹ்யகர்கள் மற்றும் பித்ரிகள்.
அதை தொடர்ந்து தேவர்கள், பிராமரிஷிகள், ராஜரிஷிகள் தோன்றினர்.
நீர், சொர்க்கம், பூமி, ஆகாயம், வருடங்கள், காலங்கள், மாதங்கள், பட்சங்கள், பகல், இரவு என மனிதர்களுக்கு தெரிந்த அனைத்தும் தோன்றின.

இவ்வாறாக இந்த அண்டத்தில் படைக்க பட்ட அனைத்தும், அசைவது அசையாதது, யுகத்தின் முடிவில் உலகம் அழியும் பொழுது அழியும். அடுத்த யுகம் தோன்றும் பொழுது அனைத்தும் மறுபடியும் படைக்கப்படும். இப்படி ஒரு சக்கரம் போல யுகங்கள் முடிவில்லாமல் சுழன்று கொண்டேயிருக்கும்.

நான்கு வேதங்களையும், நீண்ட தவம் செய்து, அலசி ஆராய்ந்து வியாசர் மகாபாரத்தை இயற்றினார். அவர் இந்த வரலாற்றை நிறைவு செய்த பிறகு, எப்படி இதை நாம் மற்றவர்களுக்கு சென்றடையுமாறு செய்வது என்ற குழப்பத்தில் இருந்தார். அவரது இந்த குழப்பதை பார்த்த பிரம்மா, அவர் முன்னே தோன்றினார். வியாசர் பிரம்மாவை வணங்கி, "தேவா நான் இயற்றிய இந்த மகாபாரத வரலாற்றை எழுத இந்த பூவுலகில் யாரும் இல்லை. இதற்கு தாங்கள் எனக்கு உதவி செய்ய வேண்டும்" என வேண்டினார்.

பிரம்மா வியாசரிடம் "உனக்கு விநாயகர் உதவி செய்வார். நீ அவரை வேண்டி தவம் செய்" என்று கூறி தனது இருப்பிடம் சென்றார். வியாசரும் விநாயகரை வேண்டி தவம் செய்தார். தடைகளை தகர்க்கும் கணேசன் வியாசர் முன் தோன்றினார். விநாயகரிடம், வியாசர் தனது மகாபாரத்தை எழுதுமாறு வேண்டினார்.

விநாயகரும் சம்மதித்தார் ஆனால் ஒரு நிபந்தனையோடு, "எனது எழுத்தாணி ஒரு கணமும் நிற்கமுடியாத வேகத்தில் கதையை சொல்வதாய் இருந்தால் மட்டுமே எழுதுகிறேன்" என்றார்.

வேறு வழியின்றி வியாசரும் ஒப்புக்கொண்டார், "உங்களுக்கு புரியாத எதாவது சொல்லோ வாக்கியமோ வந்தால், அதை புரியாமல் எழுதகூடாது" என்று வியாசரும் ஒரு நிபந்தனை விதித்தார். விநாயகரும் சம்மதித்தார்.


வியாசர் சொல்ல விநாயகர் எழுத தொடங்கினார். எப்பொழுதெல்லாம் விநாயகர் வியாசர் வேகத்துக்கு அருகில் வருகிறாரோ, அப்பொழுது வியாசர் ஒரு சுட்சமமான ஸ்லோகத்தை சொல்லுவார். விநாயகரும் எழுதுவதை நிறுத்தி அதை புரிந்துகொண்டு பிறகு எழுத ஆரம்பிப்பார். இவ்வாறாக வியாசர் சொன்ன கடினமான ஸ்லோகங்கள் மட்டுமே 8800.

மகாபாரதம் ஒரு மாபெரும் மரம் போன்றது. நான் இப்பொழுது இந்த மரத்தின் சுவை மிகுந்த பழங்கள் மற்றும் நறுமணமிக்க மலர்களை பற்றியும் சுருக்கமாக சொல்லுகிறேன்.

முன்பு ஒரு காலத்தில், பீஷ்மர் மற்றும் தாய் சத்யவதி ஆலோசனைபடி, வியாசர் மன்னன் விசித்ரவிரியனின் இரண்டு மனைவிகளுக்கு முன்று மகன்களை தந்தார் (திருதராஷ்டிரா, பாண்டு மற்றும் விதுரன்). அதன் பிறகு வியாசர் தனது துறவறத்தை தொடர சென்றார்.

வியாசர் 

அவர்கள் அனைவரும் பிறந்து, வளர்ந்து, மேலோகம் சென்று மிகுந்த காலங்கள் கழித்தே வியாசர் மகாபாரத்தை ஜனமேஜய பாம்பு யாகத்தில் தனது சீடர் வைசம்பாயனர் மூலமாக உலகிற்கு அளித்தார்.

(பாண்டு -> அர்ஜுனன் -> அபிமன்யு -> பரிட்சித் -> ஜனமேஜயன்)

அதில் வியாசர் குரு குலத்தின் பெருமையையும், நல்ல கொள்கையுடைய காந்தாரி, ஞானம் மிகுந்த விதுரன்,  நிலையான குந்தி பற்றியும் முழுமையாக பாடியுள்ளார். அந்த ஒயர்ந்த முனிவர், வாசுதேவரின் தெய்வீகத்தையும், பாண்டவர்களின் நேர்மையும் மற்றும் தீய குணம் கொண்ட திருதிரஷ்ட்ரன் மகன்கள் பற்றியும் தெளிவாக கூறியுள்ளார்.

யுதிஷ்திரர் நன்னெறியும் நேர்மையுமான ஒரு பெரிய மரம். அர்ஜுனன் அதன் உடல், பீமன் அதன் கிளை, மாத்ரியின் இரண்டு புதல்வர்கள் (நகுலன், சகாதேவன்) அதன் பழம் மற்றும் பூக்கள். கிருஷ்ணா, பிரம்மா,அந்தணர்கள் அதன் வேர் போல.

பாண்டு தனது அறிவாலும் வீரத்தாலும் பல நாடுகளை தன் எல்லைக்குள் கொண்டு வந்தான். ஒரு நாள் காட்டிற்கு வேட்டையாட சென்ற பொது அங்கு இன்புற்றிருந்த இரு மான்களை கொன்றுவிட்டான். அதனால் அடைந்த சாபத்தின் காரணமாக அவனால் தன்னுடைய மனைவிகளுடன்  (குந்தி, மாத்ரி)  சேரமுடியாமல் போனது.

அதனால் தங்கள் குலம் முடியாமல் காப்பதற்காக அவனது மனைவிகள் தர்மா, வாயு, இந்திரா மற்றும் அஸ்வின் இரட்டை தேவர்கள் மூலம் குழந்தைகளை பெற்றனர். மாபெரும் முனிவர்கள் நிறைந்த அந்த வனத்தில் இரண்டு தாய்களாலும் வளர்க்கப்பட்டவர்களை, முனிவர்கள் அழைத்து சென்று திருதிராஷ்ட்ரன் அரசவையில் ஒப்படைத்தனர். இவர்கள் தான் பாண்டவர்கள். உங்களுடைய மகன்கள், சகோதர்கள் ஆவர்.

கௌரவர்கள் அதை பார்த்து கொண்டு இருக்கும் போது, அங்கிருந்த மக்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆர்பாரம் செய்தனர். அப்போது சிலர் இவர்கள் பாண்டவர்கள் என்பதை எப்படி நம்புவது, பாண்டு இறந்து பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டனவே என்றனர். அப்போது அங்கே "இவர்கள் பாண்டவர்கள், இவர்கள் வரவேற்கபடட்டும்" என ஒரு அசரீரி ஒலித்தது. அதனால் அனைவரது சந்தேகமும் தீர்ந்து, பாண்டவர்களை பலத்த கரகோஷத்தோடு வரவேற்றனர்.

அனைத்து வேதங்கள் மற்றும் சாஸ்திரங்களையும் கற்ற பாண்டவர்கள் அனைவருடைய மதிப்பும் மரியாதையையும் அன்பையும் பெற்று அங்க வசித்தனர்.

அனைத்து பெரியவர்களுக்கும் யுதிஷ்டிரனின் நேர்மையும் ஒழுக்கமும், அர்ஜுனனின் வீரமும், குந்தியின் பணிவிலும், நகுலன் சகாதேவனின் அடக்கத்தையும் கண்டு மெச்சினர்.

கொஞ்ச காலம் கழித்து அர்ஜுனன் தனது வில்லாற்றளால் திரௌபதியை சுயம்வரத்தில் வென்றான். அன்று முதல் அவனுடைய வில் திறமை அனைவரின் மதிபிற்குள்ளாகியது. போர்களத்திலும் அவனை வீழ்த்த எதிரிகளால் முடியவில்லை. தனது அரசன் (யுதிஷ்டிரன்) நடத்திய ராஜசூய யாகதிற்காக அனைத்து அரசர்களையும் வென்றான்.

துரியோதனன் அந்த யாகத்திற்கு வந்த போது பாண்டவர்களின் செல்வம் நிறைந்து இறைந்து கிடப்பதை பார்த்தான். தங்கம், வைரம், நகைகள், நவரத்தினங்கள், யானைகள், குதிரைகள், பசுக்கள் என செல்வா செழிப்பாய் இருப்பதை பார்த்து, பொறமை கொண்டான். அங்கே அவன் மாயா (அசுரர்களின் தலைமை சிற்பி) பாண்டவர்களுக்காக கட்டிய மாளிகையை சுற்றி பார்த்து கொண்டு இருக்கும் போது அந்த மாளிகையின் மாயைகளால் தடுமாறினான். பீமன் சிறு புத்தியுடன் அதை பார்த்து சிரித்தான்.

துரியோதனின் இந்த பொறாமையும், கவலையும் திருதிராஷ்ற்றனுக்கு தெரியவந்தது. துரியோதனன் மேல் உள்ள பாசத்தினால், யுதிஷ்ட்ரனுடன் பகடை விளையாட அனுமதி தந்தார். இதை அறிந்த வாசுதேவர், மிகுந்த கோபம் கொண்டார். எதிலும் தலையிடாமல் நடக்கும் ஆட்டத்தை பார்த்தார். விதுரன், பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் என அனைவரும் இருந்தும் நடக்கும்அநீதிகளை பார்த்து, இந்த க்ஷத்ரியர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக்கொள்ள போருக்கு வழிசெய்தார்.